Szczęśliwego Nowego Roku!

Read Full Post »

Dzień dwieście trzydziesty piąty (sobota)

Do południa jestem jeszcze w miarę aktywny. Zmieniłem pościel, zrobiłem pranie, odkurzyłem w pokoju, wymówiłem się od sylwestrowego spotkania z Julią i resztą towarzystwa (dostałem zaproszenie SMS-em, więc było łatwo podziękować na nie). Po dwunastej nie zajmuję się już niczym konkretnym. Coś dłubię w sieci, trochę drzemię, przeżarty ptasim mleczkiem. Wieczór spędzam przy „Trubadurze” Verdiego w dwójkowej (PR2) retransmisji z Londynu.

Read Full Post »

Dzień dwieście trzydziesty czwarty (piątek)

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Pogoda bez zmian. Rankiem przez chwilę zanosi się na słoneczny dzień, ale i na tym zanoszeniu się kończy. W południe jest już tak ciemno i ponuro, że muszę włączyć lampkę nad kuchenką gazową, by sprawdzić, czy fasola w garnku się gotuje.
W rozmowie o dziesiątej mama ostrzegła mnie, że Barbara wybrała się do miasta („Spotkałam ją, gdy wracałam ze sklepu. Kapcie jedzie kupić!”), rezygnuję więc z dosypiania do południa i wychodzę wcześniej po chleb¹ i do zieleniaka. Bratowa zjawia się przed dwunastą. Mam jeszcze w kubku niedopitą kawę ze śniadania i niedojedzoną kanapkę na talerzu.
– Zaparzyć herbatę? – pytam od razu.
– Tak, chętnie wypiję.
– A zjesz coś do herbaty?
– Jakbyś zrobił jedną kanapkę…
Do kanapek mam tylko twaróg, śmietankowy, ale jakiś mocno sypki (przegrzany?), przez co na kanapkach prezentuje się dość średnio.
– To może konserwa rybna? Śledź w pomidorach?
– Może być konserwa.
Parzę herbatę, zastawiam stół, a później, żeby nie siedzieć w kuchni po próżnicy, nastawiam od razu do gotowania fasolę na obiad i zabieram za czyszczenie marchewki (do fasolki po bretońsku). Rozmawiamy o pierdołach, trochę o polityce w wydaniu lokalnym, trochę o sprawach domowych. Po godzinie bratowa zbiera się do autobusu.
Tak tu u ciebie przyjemnie, cicho, spokojnie, aż się nie chce wychodzić i wracać do domu – rzuca przy pożegnaniu.
„Jezus Maria! – myślę tylko i szybko dzwonię na wieś, do mamy, tak w zasadzie pogadać o gotowaniu fasoli głównie.
Bratowa zostawia u mnie padniętego smartfona, który sobie nie poradził z aktualizacją oprogramowania. Po szesnastej po sprzęt zachodzi Kunegunda², ale Ingwar czeka na nią w samochodzie i mają jakieś zakupy w planach, więc nawet nie przysiada na chwilę, bierze, co ma wziąć i wychodzi.
Fasolka gotowała się długo (bo bez moczenia na noc), ale wyszła całkiem smaczna. Może odrobinę przesadziłem z ostrą papryką, która zdominowała (czy wręcz zniwelowała) działanie wszystkich innych przypraw (a nawet majeranku nie żałowałem), ale tak poza tym obiad udał się nadspodziewanie dobrze³. Gotowanie⁴ mam już do końca roku z głowy.
Wieczorem wychodzę jeszcze do Biedronki po mleko, a przy okazji z pudła (od środy już mocno przebranego) z tanią książką wyławiam zbiór felietonów Mellera „Nietoperz i suszone cytryny” za 9,99 złotych.

_____________
¹ Kupiłem bochenek, a teraz się zastanawiam, czy jeden wystarczy do wtorku. Może na wszelki wypadek ugotować więcej ryżu do sałatki?
² Bratanica spędza grudniową przerwę od zajęć szkolnych w mieście, u kolegi. Na wsi była chyba tylko w Wigilię.
³ A miałem chyba z dziesięć lat przerwy w gotowaniu fasolki.
⁴ Pomijając wodę na kawę i herbatę oraz ryż do sałatki z tuńczykiem – ale ten to dopiero w niedzielę.

Read Full Post »

Dzień dwieście trzydziesty trzeci (czwartek)

Ciepło (5°C) i ponuro.
Po trzynastej odbieram w aptece leki mamy i kupuję płatki owsiane w Gamie.
Na obiadokolację smażę frytki. Kartofle trzymane od tygodnia w mieszkaniu zaczęły puszczać kiełki i trzeba było je już zużyć.
Po dwudziestej, w ramach spaceru, wychodzę do Biedronki przy rynku. Okazało się, że tam też nie ma ciekawych (a tanich) kalendarzy i terminarzy. Żeby nie wracać z pustymi rękoma, biorę chipsy i Somersby na Sylwestra.

Read Full Post »

Dzień dwieście trzydziesty drugi (środa)

Pomogłem jeszcze dojeść mamie świąteczny piernik i dotrzymałem towarzystwa przy wczesnym obiedzie. Do miasta wracam autobusem po trzynastej. Wysiadam w centrum i po drodze robię najpilniejsze zakupy¹, bo lodówkę mam pustą, a nie wiozłem od mamy żadnych poświątecznych resztek. Wieczorem wychodzę do Biedronki na zakupy przedsylwestrowe – biorę produkty na sałatkę z tuńczykiem i (jednak²) jajko Kinder Niespodziankę³ do noworocznej wróżby.
I to byłoby na razie wszystko.
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ A! W skrzynce znalazłem jedną kartkę z życzeniami. Od Polluśki. Myślałem, że będzie tej poczty ciut więcej.
⁴

_________________
¹ Sklep firmowy Mlekovity (twaróg do chleba), Mistrz Jan (chleb na kanapki), salonik Ruchu (grudniowy numer „Kina” dla rozpusty).
² Wahałem się i w sumie miałem nie kupować.
³ Wybrałem takie z jednorożcem na pozłotku i to będzie pewnie wszystko, co najfajniejsze w tym jajku, ten obrazek jednorożca.
⁴ Do uzupełnienia; Zdjęcie dodane 28 grudnia o 16:09.

Read Full Post »

Drugi dzień Bożego Narodzenia

Popołudniem w kuchni.
– Co robisz? – mama zauważa moje dziwne manewry komórką
– Nagrywam mamę.
– Po co?
– Wrzucę filmik do sieci – żartuję.
Na nagraniach z mojej prostej Nokii mało co widać, a jeszcze mniej słychać.
Mama patrzy na mnie z politowaniem.
– Nie rozumiem, jak tak można o wszystkim w Internecie pisać, wszystko pokazywać – mówi. – „Poroniłam…, chłopak mnie rzucił…”. I po co od razu informować o tym cały świat? Patologia jakaś zupełna! Całkowity brak prywatności.

Read Full Post »

Przyjemnej Wigilii!

I udanych Świąt!
+

Read Full Post »