Dzień trzy tysiące trzysta trzydziesty trzeci (poniedziałek)

JA NIE MOGĘ

Zazdroszczę ci.
W każdej chwili
możesz odejść ode mnie.

A ja od siebie
nie mogę.¹

Nad ranem temperatura spada do -1, ale dzień jest słoneczny i w miarę ciepły (15°C). Babka zjadła śniadanie, później tylko drzemie. Słucham radia, szwendam się po sieci stałym szlakiem stron i zastanawiam nad zakupami. „Stówka. Przeczytaj to jeszcze raz” byłaby dobra na spotkanie autorskie z Anną Dziewit-Meller (będzie w bibliotece 12 maja), tylko czy ja chcę iść na to spotkanie i czytać, co do spółki z Justyną Sobolewską autorka miała ciekawego do powiedzenia na temat swoich lektur?²

____________
¹ Anna Świrszczyńska, Jestem baba, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1973 (wyd. II) str. 85; właściwie bez powodu. No chyba, że trochę. Ale bez wytykania palcami.
² Albo kupno książki, bo się lata temu spało z autorem – przecież to całkowicie niepoważny powód!

Read Full Post »

Dzień trzy tysiące trzysta dwudziesty ósmy (środa)

NIEISTNIEJĄCY

Gdzie jesteś, przyjacielu
czysty jak roślina,
wierniejszy
niż własne ciało.
Miliony ludzi rodzi ziemia,
ale ty się nie urodziłeś.

Nie ma
nawet ciszy oczekującej na twój głos,
nawet przestrzeni
oczekującej na cień poruszenia się
twojej ręki.

Nieistniejący,
przyjdź do mnie.¹

– Nikt jeszcze nie dzwonił z życzeniami?
– A kto miałby o tym pamiętać?
– Ta piękna pytała niedawno, kiedy masz urodziny, dwudziestego szóstego, czy dwudziestego ósmego. Może jeszcze zadzwoni, jeśli będzie miała humor.
…
– A urodziłeś się o ósmej wieczorem. Punktualnie. W piątek. Tylko kwiecień był wtedy cieplejszy. Pięćdziesiąt pięć lat temu… Boże, jaka ja stara już jestem!

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Uzupełnione 2023.04.28.
Było: ➽ (lub ➽)

_______
¹ Anna Świrszczyńska, Jestem baba, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1973 (wyd. II) str. 98; dla dodania dramatyzmu.

Read Full Post »