Dzień sześćset czterdziesty szósty (czwartek)

Wieczór z ładnym Dardanusem. Poza tym grzebanie w archiwaliach i przedruki, przez co czuję się całkiem wypisany i brak mi już zapału do siedzenia nad bieżącą blotką.

Read Full Post »

Dzień sześćset trzydziesty ósmy (środa)

– Chyba jutro zostanę na noc – mówi Paweł, gdy nagły telefon o podwózce, gotowej do wyjazdu z miasta, odrywa go od komputera, nim jeszcze zdążyłem dogotować brukselkę¹ i poczęstować go talerzem poprawionej zupy. – Spokojnie posiedzę w necie i się wyśpię w nocy.

Albo…

Nie jestem fanem kina Krzysztofa Zanussiego ani mi blisko do jego katolickiej moralności, ale lubię słuchać, jak mówi gładką i ładną polszczyzną. Wieczorem Jakub Kukla zaprosił reżysera do audycji „O wszystkim z kulturą” (PR2, 19:10), by porozmawiać o jego pracy artystycznej i życiu prywatnym. Z całej rozmowy utkwił mi w pamięci głównie fakt, że Zanussi od siedemdziesięciu lat wysyła kartki pocztowe – kiedyś do matki, później do żony, teraz między innymi do dwóch leciwych koleżanek matki, które bardzo sobie to cenią, bo te kartki swoją fizycznością potwierdzają, że obie panie nadal żyją.

Albo…

Dopiero teraz zwróciłem uwagę², że dwadzieścia lat temu wchodzących na stronę Hydeparku witał komunikat:

Hydepark to miejsce, które tętni życiem. Tylko tu możesz wypowiedzieć się na dowolny temat, to pierwszy tego rodzaju gejowski blog, jaki powstał w sieci…

Jesteś w szkole, na plaży, w dyskotece lub na nudnym filmie w kinie? Chcesz coś ważnego przekazać, a nie masz w pobliżu komputera? Hydepark dostępny jest także z poziomu telefonu komórkowego za pomocą protokołu WAP. Wystarczy wejść na: wap.gejowo.pl

Zapamiętaj!

HaPeciaki to towarzystwo dobre na każdy dzień tygodnia.

I tak sobie myślę, że ta strona faktycznie była jak blog. Ważny wtedy i dopóki istniał, a teraz zupełnie nieistotny i jeśli nadal ciekawy, to może jedynie dla mnie. Jak sobie uświadomiłem z lekkim rozbawieniem, chyba większość z wpisujących się na HP poznałem na żywo, spotkałem w Warszawie przynajmniej raz czy dwa razy. Więc w sumie… [tu powinien być jeszcze jakiś kawałek o sensie trzymania takich archiwaliów. I że to chyba nie będzie żadna strata, jeśli trafią kiedyś na śmietnik, a nie do QueerMuzeum Warszawa czy jakiegoś innego archiwum. O! I odsyłacz do tekstu Żurawieckiego z ostatniego numeru Dwutygodnika o polskiej queerowej historii by tu pasował: Biało-czerwona zmieszana.]

_________
¹ Brokuł w tym czasie się rozgotował i w ogóle nie widać jego zieloności w zupie.
² Tzn. pewnie w czasie istnienia Hydeparku też to widziałem i może nawet przeczytałem, ale zdążyłem już o tym całkiem zapomnieć.

Read Full Post »

Linksmų Šv. Kalėdų ir laimingų Naujųjų Metų!

Pisze do was dziś, a w tej notce będzie jutro. Kumacie?

Ewelina G.

Przy ostatniej wizycie na wsi przejrzałem mamine archiwalia i wyłuskałem kartki świąteczne, które babka wysyłała do niej grudniami w latach 1987-2012. W domu może być ich więcej¹, ale zanim mama przerzuciła się na odkładanie pocztówek do pudełka po bombonierce, wkładała je do przypadkowych książek domowego księgozbioru, więc teraz można na nie trafić również przypadkiem.

1987. Zgrzebny PRL.

Dziwna kartka, na papierze niewiele lepszym od zeszytowego. Może to jakiś produkt rzemieślniczy? Albo coś z recyklingu? Wykorzystana jako kartka pocztowa etykietka opłatków?

Na odwrocie konwencjonalne życzenia wypisane moją ręką. Babka tak lubiła, wyręczać się rodziną, sama nie do końca czuła się pewnie, pisząc po polsku. Ciekawe to w sumie, bo przy pisaniu po litewsku nawet jej charakter pisma był ładniejszy.

1988. PRL.

Klasyka z kiosku RUCH-u (ponoć ostatni zamknęli w tym roku, 20 grudnia). Krajowa Agencja Wydawnicza. Foto A. Glanda i W. Echeński, Znaczek za 15 złotych. Na stemplu data 88.12.16.

W przedświątecznym tygodniu widocznie nikogo z rodziny nie było w Kętrzynie. Babka życzenia wpisała sama. W podpisie „Mama i babcia”. Dziadek czymś jej podpadł, że go nie uwzględniła na kartce?

1993. Zgrzebna III RP.

Wydawnictwa Poligrafia Warszawa Płońska 10. Znaczek za 1500 zł.

Życzenia wypisane babki ręką. W podpisie „Babcia i Dziadek” i data 25-12-1993 (na stemplu 20.12.93). I zauważyłem, że babka konsekwentnie nazwisko adresatów (tj. moich rodziców) wypisywała błędnie -wsci zamiast -wscy.

1994. III RP nadal zgrzebna, ale estetyka kartek trochę się poprawia.

Wydawnictwa Poligrafia Warszawa Płońska 10. Znaczek za 2500 zł.

Kartka adresowana ręką mamy, życzenia wypisała sama babka, bo jednak byłoby lekkim przegięciem, gdyby i do tego zatrudniła córkę.  W podpisie „Babcia i dziadek” i data 24.12.94 (na stemplu 15.12.94).

1996.

Instytut Alberta, Warszawa. Znaczek już w nowej cenie, po denominacji³, za 40 groszy.

Życzenia konwencjonalne (Najlepsze i serdeczne życzenia Wesołych Świąt Bożego Narodzenia i szczęśliwego Nowego Roku), w podpisie „Babcia i dziadek” i data 25.12.96 (na stemplu 17-12-96). W sumie strony z życzeniami też mogłem (powinienem był) sfotografować.

1997.

Delta-Grapix. Tarnów. Znaczek (świąteczny, Stajenka) za 50 groszy.

Adres (numer domu z błędem, ale to nadal były czasy, gdy wystarczyło wpisać dobrze nazwisko, a wiejski listonosz dostarczył przesyłkę bez problemu) i życzenia wypisane ręką babki. W podpisie „Babcia i dziadek” i data 25.12.97 (na stemplu 18.12.97).

2003. Nowe tysiąclecie. III RP już okrzepła i oferuje bogaty wybór kartek świąteczne. Te musiały być w jakimś zestawie, bo podobną babka wysłała w następnym roku. Numer RO 2003-109-12 podpowiada, że był to najpewniej pakiet dwunastu kartek (cztery wzory) sprzedawany w Biedronce⁴. W nowym milenium to już ja kupowałem kartki i zawsze wypisywałem adresy na kopertach, babce zostawiając przepisywanie życzeń (dostawała wzór po polsku; przy życzeniach dla rodziny na Litwie spisywała z kartki od bratanicy dziadka).  W podpisie „Babcia i Darek’ i data 15.12.2023 (czyli data pewnie też była na ściągawce, bo babka sama zawsze wpisywała 24 albo 25 grudnia).

2004.

Ta wysyłka może być już wzmiankowana na blogu, bo jest z pierwszego roku mojego blogowania.

Pakiet z Biedronki (?)⁵, numer RO 2003-109-11.

Jeździliśmy z babką co roku na święta na wieś, ale kartki i tak się wysyłało⁶. Tutaj nie wiem, brak daty i życzenia wypisane po litewsku (w  podpisie „Mama i Darek) – nie zostawiłem ściągawki, czy co?

2006.

Karnet z Biedronki (mam zachowane opakowanie).  „12 kart świątecznych z kopertami. Karty świąteczne rozkładane z życzeniami”. Wyprodukowano w Chinach dla Jeronimo Martins Dystrybucja S.A. Numer kartki PO-2006-100-18.

Tu – nie wiem dlaczego⁷ – życzenia wypisałem sam, babka jedynie  dopisała się jako współżycząca („Mama”). Data 2006.12.18. Teraz tak późno słałbym kartkę, celując chyba w święta prawosławne, 6 stycznia.

2009.

Aligator
www.aligator.com.pl
Kartka nr B 4615-1

Pod wydrukowanym tekstem życzeń babka wpisała swoje, po litewsku. W podpisie „Genė ir Darius” i data 2009-12-07, jakaś podejrzanie wczesna. Może to było przy okazji pisania życzeń, listu na Litwę?

 

2011.

Wymyślna kartka z bardzo bogatego zestawu kartek od Pinokia. Trzeba przyznać, że nadużywałem bezwstydnie i bez umiaru naszej znajomości.

Życzenia babka wypisała po litewsku, ale już bardzo niewyraźnie, z literami tłoczącymi się jedna na drugiej. W podpisie „Genė i Darek”. Własną ręką dopisałem tylko 2012 przy Naujųjų Metų i datę 2011.12.18. Wynika, że Poczta Polska w 2011 nadal radziła sobie z doręczaniem przesyłek w ciągu kilku dni. Zadziwiające.

2012.

Paletti
www.paletti.lt
Numer LT 3552

Tę kartkę babka musiała od kogoś dostać. Najpewniej, najszybciej od pani Anieli, która może sama była na Litwie i przywiozła koleżance, albo zrobiła to jej córka.

Życzenia na kartce wypisałem sam, babka się jedynie dopisała („i Genė”). Data 2012.12.12.

_______
¹ Ale raczej nie sprzed 1980 roku, bo PRL-owska szkoła podstawowa prowadziła program niesprzyjający gromadzeniu pocztówek. Pamiętam ze swojej edukacji, że przynajmniej raz szyliśmy na zajęciach praktyczno-technicznych badziewne i nikomu do niczego niepotrzebne pudełko z kartek pocztowych.
² Strasznie dziecinne pismo miałem nawet jeszcze jako maturzysta.
³ Denominacja złotego w 1995 roku – reforma walutowa wprowadzająca w Polsce 1 stycznia 1995 nową jednostkę pieniężną o nazwie „złoty” i symbolu PLN, która zastąpiła „starego złotego” (PLZ). Jeden nowy złoty odpowiada 10 000 starych złotych (za Wikipedią).
⁴ Cztery opakowania po takich biedronkowych pakietach (ale nie od tego zestawu) mam zachowane. Służą mi do przechowywania materiałów (zapas kartek, koperty itp.) do bieżącej korespondencji.
⁵ Istnieje jeszcze możliwość, że to były jakieś kartki (karnet) w prezencie za zakupy w Klubie Książki Księgarni Krajowej. Wydaje mi się, że w grudniu czasem coś dorzucali do zamówień. Ale w sumie nie mam pewności.
⁶ Mama teraz przy jednej z wielkanocnych rozmów stwierdziła, że babka robiła to jedynie ze względu na mnie. Nie bardzo miała chęć (nie była pewna, czy zięciowi nie będzie przeszkadzała etc.) – tak jej ponoć powiedziała któregoś razu – ale nie chciała mi robić przykrości.
⁷ Może wyjaśnienie jest gdzieś na blogu?

Read Full Post »