Przelotem (#2855-2856)

Grono znajomych było w gruncie rzeczy wobec niego obojętne, nikt nie wiedział, jak nazywała się jego matka ani czy miał w dzieciństwie psa. Nic ich to nie obchodziło.

Remigiusz Ryziński, Hiacynt¹

Leniwy weekend między radiem, a komputerem, z dużą ilością spania.

Sobota

Na YouTUBE pojawiło się nagranie „Gołoledzi” Jeremiego Przybory, robię więc sobie powtórkę z muzykału.

Niedziela

Przy śniadaniu kończę jabłecznik kupiony na urodziny babki. W południe na dworze 0°C, a słonecznie jest nawet po czternastej. Babka z wieczorem trochę marudzi, ale idzie wytrzymać.
________
¹ Wojtek Szot w recenzji na FB skopał niemiłosiernie (i pewnie słusznie) najnowszą książkę Ryzińskiego. Ale to zdanie z opowiadania otwierającego tom ma dla mnie spory urok.

Read Full Post »

Dzień dwa tysiące osiemset piętnasty (poniedziałek)

Za oknami biała zima. W nocy spadło tyle śniegu, że się utrzymał przez cały dzień i pewnie jutro jeszcze poleży. Zwłaszcza jeśli temperatura znów będzie oscylowała wokół 1°C. Babka śpi słabo, w nocy ględzi, w dzień domaga się uwagi. Ciśnienie ma w normie, więc nie bardzo wiem, co mógłbym zrobić poza dotrzymywaniem jej towarzystwa. Na wyjście, nawet po świeży chleb, brak chęci. Na lekturę brak warunków. Słucham radia. I puściłem sobie trzeci krążek z wydawnictwa „No i jak tu nie słuchać Piosenek Starszych Panów?” z utworami z „Gołoledzi”. Nie jestem wielkim fanem Starosteckiej, ale w uduchowionej gołoledziowej kreacji nawet ją lubię i z chęcią bym ponownie obejrzał cały muzykał.

Read Full Post »