Rano przez chwilę widać słońce, chyba pierwszy raz w tym roku. Zakupy robię po śniadaniu babki. Później od razu biorę się za odkurzanie¹, przez co mało brakowało, a bym przegapił telefon od córki Sandrowiczów². Na szczęście dźwięk dzwonka przebił się jednak przez warkot odkurzacza i głośno nastawione radio (PR2). Pani Krystyna dawno nie dzwoniła, jest więc o czym pogadać i odkładając słuchawkę po trzydziestu minutach rozmowy czuje nadal pewien niedosyt. Na obiad gotuję kartofle, babce do śledzi, sam jem z kapustą i jajkami. Wieczorem wracam do „Serca Chopina” Dehnela. Przy drugim podejściu dałem radę przejść przez cały krótki tomik, ale żeby było to czytanie ze zrozumieniem, to nie powiem. Jeśli jedna czwarta do mnie dotarła, to góra. Czym utwierdziłem się w przekonaniu, że nowoczesna poezja to jednak nic dla mnie.
______
¹ choinka nawet nie bardzo jeszcze się sypie, jest spora szansa że dostoi do Gromnicznej.
² bardzo dobrzy znajomi babki ze wsi za Srokowem, oboje już dawno nie żyją.
Pokój z widokiem 