Wieczór jest tak chłodny, że wychodząc do Biedronki po twaróg nakładam pod kurtkę flanelową koszulę. A po powrocie do domu zabieram z balkonu trzecią donicę z juraminkiem¹, bo mi się jakoś szkoda zrobiło kwiatka i pomyślałem, że jeszcze nie dam mu zemrzeć. W nocy oglądam kolejne dwa tytuły na OUTfilmie. Po amerykańskim „Rileyu” (2023)² włączam jeszcze rosyjską „Syberię” (Siberia and Him, Rosja/USA 2019), narracyjnie bardzo spokojną opowieść o trudnej miłości, podwójnie niemożliwej, bo niemającej przed sobą żadnej przyszłości (nie w rosyjskich warunkach), ale też zbyt intensywnej, by można ją było zakończyć. W tle ładne krajobrazy i ohydna beznadziejność syberyjskiej rzeczywistości. Mocno rosyjskie, z jedynym możliwym finałem. Ciekawe kino.
______
¹ Sąsiadka z numeru naprzeciwko też już ustawiła na klatce schodowej swoje balkonowe pelargonie między moimi donicami z geranium.
³ Z opisu na stronie: „Dakota Riley to gwiazda szkolnej drużyny futbolowej — zdyscyplinowany, lubiany, z pozoru pewny siebie. Jednak za fasadą idealnego sportowca ukrywa coś, co boi się nazwać. Jego życie zaczyna się rozpadać, gdy tłumione pragnienia wychodzą na powierzchnię.”
Kolejna opowieść o dojrzewaniu, odkrywaniu własnej tożsamości, innej od tej, jaką narzucają oczekiwania otoczenia i o samoakceptacji. Bardzo pruderyjna i zakończona przedwcześnie, przez co zostaje lekki niedosyt, ale ogólnie całkiem przyjemna.
Pokój z widokiem 