2024.05.04 sobota
Mamerki – Kwatera Główna Niemieckich Wojsk Lądowych (OKH)
Na Mazurach, nad Kanałem Mazurskim, 8 km od Węgorzewa, 22 km od Giżycka, 25 km od Kętrzyna, 18 km od Gierłoży znajduje się jeden z najlepiej zachowanych w Polsce, kompleks niezniszczonych bunkrów niemieckich z okresu II wojny światowej. W latach 1940-1944 zbudowano dla potrzeb 40 najwyższych generałów i feldmarszałków, 1500 oficerów i żołnierzy Wehrmachtu około 250 obiektów w tym 30 schronów żelbetowych, które niezniszczone zachowały się do naszych czasów. Niemcy nie zdążyli wysadzić schronów, zostały one opuszczone bez walki przez wojska Wehrmachtu w styczniu 1945.
W Mamerkach jesteśmy dobrze po piętnastej. I zaczynamy od pikniku, bo panie są mocno głodne. Ja nie bardzo, zdążyłem już zjeść w trakcie dnia dwie z trzech bułek i kilka ciastek kupionych przez cudARTeńkę u Mistrza Jana¹, ale się przyłączam dla towarzystwa. Siedzimy na trawie, panie rozmawiają, jedna z Ann (ta nadaktywna) robi kanapki, odpoczywamy, jemy.
Pstrykam jakieś zdjęcia, ale umiarkowanie. Nie żeby mnie krępował nieznajomy babiniec. Wszyscy wszystko nagrywają, fotografują smartfonami albo wypasionymi lustrzankami, przez co wydaje mi się całkiem zbędne wyciąganie z futerału mojej cyfrówki dla idiotów.
Bunkry są rozmieszczone w kilku grupach. Trasa zwiedzania obejmuje trzy miejsca i zaczyna się od bunkrów łączności, niewysokich i mocno wilgotnych, z pleśniejącą wystawą poświęconą łączności (?), z której nie zapamiętałem nic oprócz ogólnego wrażenia rozpadu.
Po zwiedzeniu bunkra 28 przechodzi się oświetlonym 30 metrowym podziemnym tunelem do bunkra 30, a tam można spotkać nawet samego Hitlera.
To chyba właśnie tam Adolf siedział w towarzystwie włochatych szczurów wielkich jak nutrie. Bo ogólnie manekinów Hitlera było kilka.
Na bunkrze numer 30 zrobiłem najwięcej zdjęć, co się okazało w domu, po zgraniu fotek na komputer (ze św. Jerzego mam tylko trzy, z Owczarni żadnego).
Tak jest na stropie bunkra. Wejście stromymi schodami, barierki zabezpieczające przez spadnięciem, trawa i inna dzika roślinność.
Widok na ścieżkę w dole i dwie Anny, jeśli dobrze rozpoznaję z tej wysokości.
Widok na ścieżkę na stropie.
– Jak ładnie konwalie kwitną – mówię, wychylając się przez uroczy wiejski płotek.
– Gdzie, gdzie? – panie biegną podekscytowane, bo konwalie w początkach maja to jednak nadal lekka anomalia.
Zaglądają za płotek… a tam niespodzianka.
– Ale to nie konwalie – poprawia mnie łagodnie CudArteńka.
– Powiedziałem konwalie? Chodziło mi o te… no takie na T… O niezapominajki! Ładnie niezapominajki kwitną.
W bonusie moja trójkątna sylwetka (klasyczna gruszka).
Drugim punktem na trasie zwiedzania jest wieża widokowa (38 metrów wysokości) i Muzeum II Wojny Światowej (plansze, dioramy, manekiny). Atutem Mamerek są niewysadzone bunkry, niestety nieodległy Wilczy Szaniec ma nad nimi przewagę w postaci tak głośnego wydarzenia, jak zamach na Hitlera. Stąd w Mamerkach lekki Disneyland i próba ściągnięcia turystów legendami o ukrytej Bursztynowej Komnacie czy stoczni budującej U-Booty.
____
¹ Ciastka owsiane, syte i smaczne. Po czasie przyszło mi do głowy, że to ja powinienem był raczej coś kupić do częstowania gości. Albo zabrać przynajmniej biedronkowe wafelki. Niestety nie wiedziałem, że będzie jakiś piknik.
Cytaty ze strony Mamerki
Pokój z widokiem 