Czuję, jak lodem w żyłach wszystkich krąży mi krew

Słonecznie i mroźnie (-10°C).
Rano nie mogę spać, bo cały czas męczy mnie tajemnicza aria basu, włożona do transmitowanego wczoraj w Dwójce (PR2) „Poro, re dell’Indie”. Po długich walkach z kolejnymi AI – niestety własna pamięć nie chciała mi podpowiedzieć, w którym dziele Händla słyszałem rzecz wcześniej – udaje mi się, dzięki sugestiom Perplexity, odkryć wreszcie, że Przemysław Józef Bałka (Timagene) zaśpiewał „Gelido in ogni vena”¹ z opery „Siroe, re di Persia” (HWV 24). Za Filipa Berkowicza Opera Rara miała fajną stronę, na której można było znaleźć wszystkie potrzebne informacje na temat prezentowanych na festiwalu oper. Teraz festiwalowa strona robi głównie za odsyłacz do punktu kupna biletów. A i w Dwójce się nie popisali, bo powinni wspominać o takich dodatkach do libretta.
Nad „Poro” siedzę do obiadu. Później doczytuję „Krótką piłkę” Cobena¹ i przed odcinkiem „U Pana Boga w Królowym Moście” (Andrzej Seweryn też schodzi na psy, czyli na coraz mniej ambitne role) mam jeszcze czas na szybką kąpiel.

______
¹ I to ładnie zaśpiewał, ale na początku arii usłyszałem czeribo, a to nijak nie mogło mi się przełożyć na szukane gelido.
Wiem, przynudzam, ale tę fazę operową będziecie musieli pewnie znosić jeszcze przynajmniej do końca tygodnia, bo czekam na czwartek z transmisją kolejnej opery Händla – „Teseo” (HWV 9) ze ślicznym (niegdyś, ale w sumie nadal mi się podoba) Davidem Hansenem w partii Tezeusza.
² Tom z tych zdecydowanie słabszych. W trzech czwartych rozgryzłem kryminalną intrygę. Niestety.

Read Full Post »