Dzień czterysta sześćdziesiąty (niedziela)

22°C. Pochmurnie i tak wietrznie, że muszę zamknąć okno w kuchni, bo wyciąga mi firankę na zewnątrz i obrywa żabki. Po zmroku na żywopłocie pod blokiem świeci się lampka solarna, którą zwiało z balkonu sąsiadom z pierwszego piętra.
Mama dzwoni dwa razy. Na obiad gotuję do leczo porcję ryżu (100 g). Znoszę słoiki z papryką do piwnicy, a odnosząc na strych kocioł do bielizny, zabieram drobiazgi z ostatniego prania. Zamiast spaceru po osiemnastej ucinam sobie dłuższą drzemkę. Przy kolacji mam dwa odcinki włoskiego kryminału „Nie zostawiaj mnie” (Non mi lasciare, 2022), mrocznej opowieści o walce z handlarzami dziećmi w malowniczej scenerii Wenecji. Dzień kończę… nie, w sumie bólem głowy tego nie nazwę. Chyba ciśnienie się podniosło i odczuwam to jakoś tak dziwnie. Ewentualnie problem jest w tym, że spada – w necie podają, że jest ↓1017 mb.