Dzień czterysta czterdziesty siódmy (poniedziałek)

21°C. Bardzo wietrznie. Musiałem zamknąć okno w kuchni, bo prawie mi wywiało firankę.
Po piętnastej dzwoni mama. Miała krótką wizytę Miśka¹ z rodziną i uprzedziła, że kuzyn miałby chęć do mnie zajechać.
– Nie ma sprawy, chce, to niech zajeżdża – stwierdziłem
Przebrałem się szybko w coś bardziej wyglądnego niż wypłowiałe szorty i wymięta koszulka, wyłączyłem komputer i zacząłem wyczekiwanie. Niepotrzebny pośpiech.
Kuzyn zatelefonował po siedemnastej ze Św. Lipki, gdzie nocował, a teraz prosto od mojej mamy pojechał na obiad, by upewnić się, że nie będzie przeszkadzał.
– A w czym byś miał? Zajeżdżaj śmiało.
– A jaką kawę pijesz? Bo chciałbym ci jakąś kupić w prezencie.
– Nie zawracaj sobie głowy prezentami. Z gołymi rękoma się zjawisz, też cię nie wygonię.
Goście przyjechali po osiemnastej: Misiek, jego żona i dwie nastoletnie córki, młodsza chodząca jeszcze do podstawówki, starsza chyba do drugiej klasy ogólniaka.
Miśka nie widziałem chyba od lata, gdy skończył podstawówkę i wyprowadził się z ciotką na Śląsk. Teraz miałem okazję zobaczyć po raz pierwszy, jak wygląda, jako dorosły mężczyzna² i poznać jego rodzinę. Żona okazała się sympatyczna i rozgadana, kwadrans wizyty³ zleciał nam błyskawicznie.

_______
¹ Siostrzeniec ojca.
² Przez telefon rozmawialiśmy parę razy. Zawsze było to dla mnie dziwne przeżycie, bo pamiętałem go jako dzieciaka, a głos, który słyszałem, w ogóle mi się nie łączył z tym wizerunkiem z pamięci.
³ Dłużej nie chcieli, bo czekał ich jeszcze przed wieczorem powrót nad morze (ok. 200 km). Spędzali wakacje w Stegnie i przy okazji na jeden dzień wpadli na Mazury.