Dzień dwieście czterdziesty piąty (wtorek)

Śnieży niezbyt gęsto i niemrawo. Na termometrze -5°C.
Po południu kupuję chleb u Mistrza Jana. Na siedemnastą wychodzę do muzeum na wykład o chorągwiach nagrobnych, których kętrzyński zbiór jest najobszerniejszym w Polsce i w Europie (a zapewne też na świecie). Spotkanie trwa dziewięćdziesiąt minut, trochę długo. Pod koniec senność mnie nachodzi i muszę przykryć się szalikiem, bo chłód czuję. Słuchaczy nie ma dużo, dziesięć, piętnaście osób, sporo z widzenia znajomych. Nie zauważyłem, kto z obsługi muzeum robił zdjęcia, ale to jedno, na którym jestem¹, pokazuje mnie wyjątkowo niekorzystnie (z wyjątkowo niekorzystnej strony). Po powrocie do domu jem obiad (zupa z zamrażarki, wekowane smakują lepiej), później dziergam aż do kolacji drugą skarpetkę, słuchając płyty Jaroussky’ego. O dwudziestej drugiej mam odcinek „Chicago PD”. Dzień kończę przelotem przez blogi i lekturą forum.

_________
¹ Autor bardzo szybko wrzucił wszystko na Facebooka.

(2024.01.10) Z pobieżnej kwerendy zasobów sieciowych wynikałoby, że prelegent wczorajszego muzealnego spotkania swój referat oparł w dużej mierze na pracy „Chorągwie nagrobne” Irmy Koziny i Jana K. Ostrowskiego.

Read Full Post »