Dzień sto osiemdziesiąty (niedziela)

Miałem po południu wyjść na spacer, ale dzień ponury, bez słońca, nie zachęca do przechadzki z aparatem. I jeszcze w radiu (PR2) grają całkiem przyjemnie, a za chwilę (zachód słońca 15:53) zrobi się całkiem ciemno. Sam nie wiem…
+
16:30 Na szczęście deszcz złapał mnie już na cmentarzu. Mżawka właściwie, ale wolę nie ryzykować i od razu wracam do domu. Może dużo się nie nachodziłem, ale byłem na powietrzu przez godzinę.
17:30 Dzwoni mama, że w Jedynce (TVP1) reklamują pierwszy odcinek „Kamerdynera”.
– Gra Gajos, to może obejrzę – mówi.
– Widziałem wersję kinową. Nic rewelacyjnego, ale może też rzucę okiem. Sceny z pałacem kręcili w okolicy, w Łężanach.
20:20 Przed serialem biorę szybką kąpiel i gotuję kaszę mannę na kolację (chleb mi się skończył przy obiedzie). „Kamerdyner” w odcinkach jest równie niewciągający, co w wersji skondensowanej.
21:00 Nie mam zapału do netowania, a kłaść się spać za wcześnie. Po kwadransie zappingu zatrzymuję się na „Ludziach honoru” i oglądam film do końca.

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

Read Full Post »

Jak w hotelu?

IMPORT Z ONETU

Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ

Po obiedzie Alina wybrała się z koleżanką w miasto.

    – No i jak? – spytałem babki. 

Starsza pani nie tryskała entuzjazmem.

    – Nie chciałabym z nią mieszkać na stałe. Za ciężkie już dla mnie takie usługiwanie. Nawet kieliszka po sobie nie wymyła! A rano musiałam jej pranie wywiesić na strychu.

Mnie w każdym razie pasuje, że nie muszę się gościem zajmować po powrocie z pracy. Gdyby jeszcze wieczorami dziewczyna zostawiła w spokoju telewizyjnego pilota! Zapping, w wykonaniu innym niż własne, działa mi na nerwy.

Read Full Post »