Dzień osiemset szesnasty (sobota)

Gama, zakupy po trzynastej. W interesującym mnie dziale jest akurat Czarna Okrągła, zajęta wycieraniem skroplonej pary w chłodniczej ladzie.
– Dzień dobry! – mówię.
– Dzień dobry! – odpowiada sprzedawczyni. – Coś panu podać?
– Chciałbym surówkę… colesław – precyzuję po momencie namysłu.
– Colesław się skończył.
– A ta pierwsza z brzegu?
W ladzie stoją trzy blaszanki z surówkami. W dwóch pierwszych (patrząc od mojej strony) jest to samo, w trzeciej surówka z porów, co poznaję od razu i bezbłędnie.
– To koperkowa.
– To poproszę koperkową. Duży pojemnik.
Sprzedawczyni sięga do szafki z plastikowymi pojemnikami, wyciąga jeden z litrowych i przez chwilę dopasowuje do niego przykrywkę.
– To której surówki podać? – pyta wreszcie, odwracając się w moją stronę. – Bo tak rozmawialiśmy… i zapomniałam. Porowej czy koperkowej?
– Koperkowej – przypominam.
Sprzedawczyni zaczyna nakładać surówkę do pojemnika.
– Powie pan kiedy przestać – mówi.
Czekam, aż pojemnik będzie pełen po brzegi.
– Już. Wystarczy.
Czarna Okrągła waży surówkę¹ i nalepia cenę na opakowaniu.
– A gdybym przyszedł z własnym pojemnikiem – też mi pani odważy surówki? – pytam z ciekawości.
– Tak, bez problemów.
– Bo te wasze nie są najlepsze – wyjaśniam. – Trzeba bardzo uważać, bo potrafią przepuścić sos.
– A tak – przytakuje sprzedawczyni. – Firmowe i zamknięcia oryginalne, ale trzeba pilnować by w siatce stały na płasko.
– Na kasie samoobsługowej skasuję surówkę bez problemów? – upewniam się.
– Tak.
– I za opakowanie też mi automatycznie doliczy?
Bo normalnie to kasjerka wbija opłatę za plastikowe opakowanie.
– A tego to nie wiem. Jeszcze nigdy nie sprawdzałam.

Do kasy przy alkoholach i ciastach stoi osiem osób, druga jest bez obsady, więc korzystam z samoobsługowej. I już wiem, że sama kasa nic mi nie doliczy. Przez moment czuję się nawet dość niekomfortowo z tym, że okradłem Gamę na 30 groszy². Ale po dokładniejszym sprawdzeniu paragonu zauważam, ze śmietana, która miała być w promocji, kosztowała normalną cenę i od razu skrupuły mi przechodzą.

Czy nie byłoby lepiej, gdybym zamiast tej blotki wrzucił krótkie „Tekst dostępny jedynie w wersji papierowej (brulion RR, str. 12-16)” i oszczędził Wam tak długiej, a nudnej lektury?

__________
¹ 742 gramy weszły, sprawdziłem właśnie na paragonie. 0,742×10,99 zł.
² Chyba właśnie tyle liczą za plastikowe pojemniki jednorazówki, w które pakują surówki i inny cieknący towar na wagę (śledzie po kaszubsku na przykład, rybę po grecku albo sałatkę jarzynową).

Read Full Post »

Dzień pięćset czterdziesty (środa)

Na obiad zaplanowałem frytki do wędzonej ryby. Do kompletu brakowało mi jeszcze surówki, więc przeszedłem się po zmroku do Gamy (d. Nemezja).
W sklepie pustawo. W surówkach wybór niewielki – z sześciu pojemników trzy puste. W trzech zajętych dostrzegłem (patrząc od strony sprzedawczyni):
– buraczki;
– coś białego drobno posiekanego;
– surówkę z dominującym składnikiem w postaci kapusty.
– Z czego jest ta środkowa surówka? – spytałem sklepowej.
– Z pora.
– To może poproszę tej pierwszej – zdecydowałem, kiwając głową na pojemnik z surówką, w której dominowała kapusta.
Sprzedawczyni odwróciła się po plastikowe opakowanie na surówkę.
– Taki wystarczy? – upewniła się, pokazując pojemniczek średniej wielkości.
– Tak. Wystarczy.
Kobieta wróciła do lady z surówkami… i zaczęła nakładać do pojemnika sałatkę z pora. A ja tylko przyglądałem się temu bezmyślnie.
A po zważeniu towaru (w średni pojemnik zmieściło się ponad 400 gramów surówki) zabrałem, co dostałem, podziękowałem i poszedłem do kasy.

Read Full Post »