Popołudnie z radiem (od piętnastej jest na Dwójce audycja o Butence). Na obiad do babki ziemniaczanej biorę buraczki. Po osiemnastej wychodzę na spacer do Smart Parku. Gdybym nie zgrzeszył tydzień temu niecierpliwością, miałby dziś kalendarz za marne dwa pięćdziesiąt. Nowej Fantastyki nie ma ani w EMPiK-u, ani w Świecie Prasy¹. Do kolacji czytam Cobena. W nocy robię sobie jeszcze powtórkę drugiej części Millennium².
_______
¹
– Ma pani Nową Fantastykę? – pytam od wejścia sprzedawczynię.
– Mam! – odpowiada kobieta z entuzjazmem i spieszy do regału z prasą, by mi podać numer.
– Gdzie ja to widziałam… – mówi po chwili bezradnego rozglądania się po półkach.
– Chyba jednak zdarzyło się pani skłamać – zauważam.
– Chyba jednak – zgadza się sprzedawczyni.
² Millennium: Dziewczyna, która igrała z ogniem (Flickan som lekte med elden, 2009).
Pokój z widokiem 