Dzień sześćset czterdziesty ósmy (sobota)

Paweł załatwił sobie szybką podwózkę i pojechał do domu zaraz po zrobieniu tatuażu. W związku z czym obiadowej zupy został mi na jutro jeszcze spory garnek. Chyba będę ją chłeptał na wszystkie trzy posiłki, zagryzając grzankami (chleb w jajku), żeby mi się nie zmarnowała. Ani zupa, ani chleb, który po zakupach brata też został w nadmiarze.
Wieczór spędzam radiowo (PR2), przy słuchowisku (wodewilu) Jeremiego Przybory „Panna Zuzanna” (1953). Momentami bardzo ładne to było, a ogólnie, całościowo przyjemne i zabawne. Z miłymi akcentami znanymi z późniejszych produkcji duetu Wasowski&Przybora¹ oczywiście, bo panowie, niczym Bach i inni wielcy, nie stronili od recyklingu.
Później doczytuję piąty tom Very i powtarzam sobie „Pannę Zuzannę” w jej ładniejszych fragmentach (pierwsza rozmowa z Teofilem w parku, scena pisania listu) przy okazji przycinania nagrania.
_________
¹ Z tym że jeśli chodzi o Przyborę, to ja chyba całkiem nieobiektywny (bezkrytyczny) jestem, bo mnie się nawet Kabaret Jeszcze Starszych Panów podobał.

Read Full Post »