Muzeum zapraszało na siedemnastą na otwarcie przearanżowanej, dostosowanej dla osób z niepełnosprawnościami, wystawy stałej. Planowałem, że pójdę. Nawet włosy wymyłem i ogoliłem się w ramach przygotowań. A po południu pomyślałem „I po co mi to właściwie? Czy ja jestem targetem tych zmian? No przecież nie”. I zostałem w domu.
Podobnie skończyło się z zaplanowaną na wieczór powtórką „Herbatki z Mussolinim” w ramach pożegnania Maggie Smith. Po odcinku „Kości” byłem już zbyt zmęczony, senny¹, na dodatek całkowicie bez apetytu na ambitne kino² i położyłem się wcześniej spać.
_______
¹ Ciśnienie spadało?
² Chyba trzyma mnie jeszcze po dziwnym „Szczególnym dniu” (Una giornata particolare. 1977) ze świetną Sophią Loren i nieprzekonywającym Marcellu Mastroiannim.
Pokój z widokiem 