Dzień trzysta dziewięćdziesiąty siódmy (niedziela)

20°C. Spore zachmurzenie. Deszcz w nocy chyba mi się jednak przyśnił, bo w wiadrze na balkonie nie znalazłem nawet śladu deszczówki.
Wybory miałem sobie darować, ale pomyślałem, że będzie przynajmniej pretekst do spaceru i po siedemnastej odwiedziłem lokal wyborczy, znów w pomieszczeniu na parterze straży pożarnej. Nikt się o mój głos nie ubiegał, a mnie się nie chciało szukać kandydata, któremu pragnąłbym zrobić dobrze i zapewnić przyzwoitą pensję. Zagłosowałem na listę, stawiając krzyżyk przy ostatnim nazwisku. A później zaszedłem jeszcze na cmentarz (znicze u dziadków paliły się od czwartku), posiedziałem chwilę na ławce przy kaplicy i wróciłem do domu, bo jakoś nieszczególnie się czułem.
Po obiedzie (kalafior z Gamy; też chyba jakiś chemicznie pędzony, bo z zapachu wygotował się po pięciu minutach) siedzę nad sobotnim nagraniem „Orfeusza i Eurydyki”, krojąc plik na mniejsze kawałki.
W piątek ktoś do mnie dzwonił, gdy byłem w kościele na ślubie sąsiadki. Dopiero dzisiaj zauważyłem, że jest na komórce nieodebrane połączenie z anonimowego telefonu. Ciekawe kto i po co. Przez chwilę miałem pokusę sprawdzić i oddzwonić, ale pomyślałem, że trzeba brać przykład z innych i dałem sobie spokój.