Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Skończyłem ściągacz, a teraz się zastanawiam, czy 52 oczka to przypadkiem nie za mało, jak na skarpetkę na taką stopę, jak moja. Cóż, zrobię piętę i będzie wiadomo. Najwyżej zacznę wszystko od nowa, po raz czwarty.
Dzień¹ zamykam filmem Françoisa Ozona „Lato ’85” (Été 85, 2020). Za drugim podejściem obejrzałem całość, przekonując się przy okazji, że przy pierwszym spotkaniu z tytułem niepotrzebnie mnie wystraszył sygnalizowany już od początkowych minut dramat. Dobre² kino (zwłaszcza europejskie) o pierwszych młodzieńczych miłościach nadal budzi moje zainteresowanie i sprawia sporo frajdy. Nawet, gdy na ekranie widać straszną modę lat 80.
_______________
Zdjęcie robione po nocy, słabą komórką, więc kolory ma lekko przekłamane. Stalowy w naturze jest bardziej siwy, a czerwony mocniej buraczkowy. W tle narzuta na fotel – imieninowy prezent dla babki od pani Zosi. Przeleżała (ta narzuta) w szafie pewnie z piętnaście lat, zanim jej zacząłem używać na co dzień.
¹ Mroźny, temperatura ze zmrokiem spadła do -11°C.
² Nie wiem, czy ten przymiotnik nie jest tu zbędny. Tak jak cały kawałek o filmie zresztą.
Pokój z widokiem 