Dzień sto dziewięćdziesiąty piąty (poniedziałek)

Brak wody powstrzymał mnie przed porządkami na balkonie. Ściągnąłem jedynie donice z pelargoniami bliżej drzwi. Któregoś cieplejszego dnia wyrzucę kwiaty i dokończę robotę. Z planowanego strzyżenia też nic nie wyszło. Fryzjerka wywiesiła na drzwiach zakładu kartkę, że jest na urlopie, co odkryłem przy wyjściu po chleb. Siedem pierogów na obiad okazało się porcją zdecydowanie zbyt małą. Dojadam smażonym chlebem (trzy kromki w jajku, dwie z węglem, bo chyba gaz nastawiłem za duży i mi się przypaliły z jednej strony). Po dziewiętnastej wychodzę na spacer. O tej porze jeszcze sporo osób biega wokół jeziorka. Wieczór spędzam przed telewizorem, w coraz mocniej faszyzującym Neapolu z inspektorem Ricciardim, który okazuje się mieć trzydzieści jeden lat (dawałem mu pięćdziesiąt).

Read Full Post »