Dzień sto osiemdziesiąty piąty (piątek)

Niepotrzebnie się zastanawiałem po nocy, ile brać wejściówek na teatr. Pytać wcześniej mamę¹ i sąsiadkę, czy zechcą się wybrać do zamku na przedstawienie? Czy może najpierw brać bilety, a dopiero później zagadać do Ewy albo Gośki? I co ze Sławkiem? I czy w ogóle potrzebne mi dalsze zacieśnianie tej znajomości?
Przed jedenastą poszedłem do Mistrza Jana po chleb, a później od razu do Loży (filia MBP), w której rozprowadzano (od środy) wejściówki na komedię „Narzeczony mojej żony” Jana Jakuba Należytego.
– Już nie ma – usłyszałem w odpowiedzi na pytanie, czy jeszcze dostanę. – Rozeszły się.
W sumie mogłem to przewidzieć. Nawet zwykłe czytania sztuk przez aktorów cieszą się sporym zainteresowaniem miejscowej publiczności, a teraz będzie normalny spektakl.
+
Na obiad zaplanowałem jajka do makaronu ze słodko-kwaśnym sosem pomidorowym.
Usmażyłem jajka. Ugotowałem makaron. Wyciągnąłem spod stołu słoik z sosem, otworzyłem… I się okazało, że to nie sos, a fasolka po bretońsku, którą – o czym zapomniałem – kupiłem na jakiejś promocji i trzymałem w zapasie na jakiś tam szybki obiad leniwego dnia. Trzymałem od tak dawna, że już nie pamiętałem, że to fasolka, tylko byłem przekonany, że mam odstawione dwa słoiki sosu pomidorowego.
+
Wieczorem piekę piernik kętrzyński. Z paczki. XXL (750g), ale się zmieścił do starej blaszki z kominkiem. Nawet ładnie wyszedł, wyrósł porządnie i nie popękał, widać ustawiłem optymalną temperaturę pieczenia. Będzie na świąteczny weekend do kawy. A może nawet na cały tydzień²? Kupiłem paczkę jeszcze za życia babki, na któreś święta. Z daty³ na opakowaniu wnioskuję, że na Boże Narodzenie. Pewnie na blogu bym znalazł coś na ten temat, ale nie chce mi się szukać.
+
To już pół roku.
__________
¹ Mamę ostatecznie spytałem przy okazji porannego telefonowania.
– Do teatru? Siedzieć w tłumie? – zbulwersowała się. – Covid w Kętrzynie szaleje! I kto się mną zajmie, jeśli zachoruję!?
² Około 1080 g gotowego ciasta (18 porcji).
³ 08.03.2020

Read Full Post »