Spotkanie ze Sławomirem Mentzenem też przegapiłem. Byłem przekonany, że wiec ma się obyć w niedzielę po południu, a tymczasem spotkanie było w miniony piątek, o dwudziestej.
Trudno. Czy raczej zero żalu.
Wrażenia po nocnym seansie „Gry pozorów”¹ (The Crying Game 1992) Neila Jordana mam nadspodziewanie pozytywne.
To jest nadal bardzo dobre kino z jednoznacznie optymistycznym przesłaniem (może lepiej: z niewątpliwym happy endem w finale).
A brak elementów zaskoczenia przy powtórce nie odebrał mi w najmniejszym stopniu przyjemności z obcowania z opowieścią.
Zresztą nie wiem, czy już przy pierwszym oglądaniu nie wiedziałem o filmie na tyle dużo, że główny element, mający być niespodzianką dla widzów, nie był dla mnie żadną tajemnicą.
________
¹ Notuję sobie ku pamięci.
Errata (2025.02.10)
Spotkanie z Karolem Nawrockim też przegapiłem. Byłem przekonany, że jego wiec ma się odbyć w niedzielę po południu. Ale przeczytałem, że już w miniony piątek było spotkanie ze Sławomirem Mentzenem i nie poszedłem na ten wiec niedzielny. Bo Karol czy Sławomir to dla mnie jeden chuj, więc założyłem, że skoro gość był w mieście już w piątek, nie pojawi się ponownie po dwóch dniach, bo i po co?
Pokój z widokiem 