Daj cukierka, czekoladkę,
halołinka wpuść na klatkę.
Przewidująco kupiłem mamie kilogram owocowych cukierków (wcale nie najtańszych, jak się później okazało, bo u siebie w wiejskim sklepie by znalazła takie przynajmniej o pięć złotych tańsze) i zawiozłem jej już przy poprzednim wyjeździe (teraz w torbie będzie mi grzechotała kawa i wkłady do zniczy). U mnie żaden z halloweenowych kolędników się nie pożywi, bo znów wybywam na wieś na Wszystkich Świętych. W poniedziałek będzie w bibliotece na spotkaniu autorskim Marcel Moss, którego jestem mocno ciekawy, więc raczej tej listopadowej wilegiatury nie przeciągnę ponad weekend. Chociaż powinienem, bo mamina sąsiadka wyjechała do córki już w środę, a wraca chyba dopiero ósmego i mama siedzi w bloku (na odludziu, pod lasem) całkiem sama. Taki los.
W każdym razie bawcie się dobrze przez te kilka dni beze mnie.
Pokój z widokiem 