Dzień pięćset czterdziesty (środa)

Na obiad zaplanowałem frytki do wędzonej ryby. Do kompletu brakowało mi jeszcze surówki, więc przeszedłem się po zmroku do Gamy (d. Nemezja).
W sklepie pustawo. W surówkach wybór niewielki – z sześciu pojemników trzy puste. W trzech zajętych dostrzegłem (patrząc od strony sprzedawczyni):
– buraczki;
– coś białego drobno posiekanego;
– surówkę z dominującym składnikiem w postaci kapusty.
– Z czego jest ta środkowa surówka? – spytałem sklepowej.
– Z pora.
– To może poproszę tej pierwszej – zdecydowałem, kiwając głową na pojemnik z surówką, w której dominowała kapusta.
Sprzedawczyni odwróciła się po plastikowe opakowanie na surówkę.
– Taki wystarczy? – upewniła się, pokazując pojemniczek średniej wielkości.
– Tak. Wystarczy.
Kobieta wróciła do lady z surówkami… i zaczęła nakładać do pojemnika sałatkę z pora. A ja tylko przyglądałem się temu bezmyślnie.
A po zważeniu towaru (w średni pojemnik zmieściło się ponad 400 gramów surówki) zabrałem, co dostałem, podziękowałem i poszedłem do kasy.