Przed siedemnastą wychodzę do zamku na dodatkowy wykład Akademii. Zaproszona z Fromborka historyczka opowiada o najpopularniejszych motywach przedstawienia śmierci od średniowiecza do wieku XVIII, zaczynając od iluminacji ilustrujących opowieść o spotkaniu trzech żywych mężczyzn i trzech umarłych, przez taniec śmierci, po jej triumf. Przy ostatnim zatrzymuje się na dłużej, bo mamy teraz na wystawie ładny obraz z takim motywem¹.
Prelekcja jest ciekawa. Na sali znów widzę sporo pań. Emerytki z uniwersytetu trzeciego wieku chyba włączyły muzealne wykłady do planu swoich zajęć, bo w poprzednich latach nie bywały w muzeum tak licznie.
___________
¹ Zdjęcie jest słabej jakości, więc dopowiem, że mamy tu w centrum Śmierć szyjącą do ludzi z łuku i wykańczającą wszystkich, jak popadnie, bez względu na pochodzenie i zasługi. W lewym dolnym rogu Czas niszczy wszelkie wytwory rąk ludzkich. A w sielskiej scenerii na górze podobnej eksterminacji jak ludzie poddawane są zwierzęta.
Pokój z widokiem 