Dzień dziewięćset dwudziesty czwarty (wtorek)

W kwestii telewizora sytuacja jest bez zmian – jak został wystawiony w sobotę na korytarz, tak nadal stoi pod mieszkaniem sąsiadki. Może kobieta czeka na miejską zbiórkę elektrośmieci, nie mając świadomości, że się u nas takich w zasadzie nie organizuje? Na szczęście przynajmniej z kwiatkami bratowej mam już spokój. Barbara wpadła po czternastej na moment, bo miała obiecaną podwózkę pod sam dom i gdy przed siedemnastą doczekała się wreszcie sąsiada, wychodząc zabrała wszystkie swoje doniczkowce. Ufff!!! Chwilę po niej też wyszedłem do zamku na kolejną prelekcję muzealnej Akademii 2025/2026. Tym razem zaproszona gościni opowiadała o neogotyckich witrażach Warmii. Bardzo długo opowiadała, bo do 20:35, ale tak ciekawie, że w ogóle nie dłużył mi się ten wykład i gdyby nie głód wywołany brakiem obiadu, pewnie by mi wcale nie było spieszno do domu.

Read Full Post »