IMPORT Z ONETU
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
Rano przy śmietniku zauważyłem dwie wypchane torby pełne jakiejś makulatury – starych czasopism i książek. Na pierwszy rzut oka nic rewelacyjnego – zaczytane edycje z lat pięćdziesiątych, luźne strony, poniszczone okładki. Książki w wydaniach, których kartki samemu trzeba było porozcinać.
Niezręcznie mi było grzebać w tym bogactwie w biały dzień.
„Wrócę wieczorem. – zdecydowałem – Zatargam oba toboły do piwnicy i na spokojnie przejrzę, co tam w nich jest.”
Zapomniałem o drobiazgu – czwartkami wywozi się od nas śmieci. Wieczorem po makulaturze przy śmietniku nie było już śladu.
Teraz sam nie wiem – żałować, że nie potrafiłem się rano przełamać i nie zabrałem chociaż leżącej na samym wierzchu „Pustelni parmeńskiej”. Czy może się cieszyć, że nie przybył mi kolejny pakiet książek, które nie wiadomo, czy zostałyby przeze mnie kiedykolwiek przeczytane. Po Stendhala na pewno bym zbyt szybko nie sięgnął, bo czytałem już powieść, w ogólniaku.
Pokój z widokiem 