IMPORT Z ONETU
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
Po krótkich targach została ustalona trasa (minimum) zwiedzania: Ostra Brama – Kościół św. Anny (ten, co to według anegdoty Napoleon na dłoniach chciał przenieść do Paryża) – Baszta na Górze Giedimina – Katedra (z kaplicą św. Kazimierza) – Kościół św. Piotra i Pawła (oszałamiający barok) – Cmentarz na Rossie (tam gdzie „grób matki i serce syna” tj. marszałka Piłsudskiego). Przez chwilę był rozważany pomysł wycieczki po mieście odkrytym autobusem, ale szczęściem jak raz termin nam nie pasował.
Kaplica Ostrobramska – wąskimi schodami w grupie innych pielgrzymów-turystów wdrapaliśmy się na górę, przed sam ołtarz z wizerunkiem Ostrobramskiej Matki Miłosierdzia…
Przypomina mi się tu od razu tekst Madiego, relacja z pielgrzymki na Jasną Górę i to jego przeżywanie zetknięcia z obrazem MB Częstochowskiej. Stanąłem przed równie znanym cudownym wizerunkiem… i nic, zero wzruszeń. „Jakaś ta twarz taka… – przebiegło mi prze głowę – Na kopiach w kętrzyńskich kościołach ładniejsza się wydawała”. A potem zastanawiałem się tylko, z którego miejsca najlepiej będzie zrobić zdjęcie. I czy można w ogóle robić fotki (nie zauważyłem nigdzie znaków zakazu), czy należy, bo lampa błyskowa ma podobno szkodliwe oddziaływanie na stare obrazy. Japoński turysta wśród gromady rozmodlonych wiernych.
Czyżbym już tak daleko odszedłem od Kościoła?
Pokój z widokiem 