IMPORT Z ONETU
Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ Ƹ̵̡Ӝ̵̨̄Ʒ
Po obiedzie wybraliśmy się z babką do jej koleżanki (z pracy) po jabłka. Miałem naładować owoców w torby i od razu zmykać do domu, ale jak usiadłem w ogrodzie na ławce tak i wsiąkłem na dwie godziny. Chyba w towarzystwie starszych pań (po osiemdziesiątce) czuję się najswobodniej. Wystarczy uważnie słuchać, w odpowiednich momentach wtrącić słowo czy dwa i czas mija przyjemnie i sympatycznie. Na otwarcie babka streściła cały „Złoty gościniec” Lucy Maud Montgomery – nie spodziewałem się, że tyle przyjemności dostarczy jej ta lektura – później było tradycyjnie trochę o tym co jest (na kogo zagłosować w wyborach prezydenckich; że nowy proboszcz może sobie nie dać rady, bo nie potrafi powiedzieć pouczającym go babom „Ja wam do garów nie zaglądam”) i co było (pani Aniela pochodzi z tych samych okolic co babka).
Gdyby nie to, że musiałem skoczyć na cmentarz podlać pelargonie siedziałbym dłużej, ale obowiązek zwyciężył – zmyłem się tuż przed osiemnastą. Babka niby miała wracać razem ze mną, ale dała się uprosić (powiedzmy, że trzeba było) do zostania na herbatkę i koniec końców wróciła do domu już po zmroku. Ledwo zdążyła na telewizyjne przedstawienie „Kopciuszka” (nie myślałem, że Monika Olejnik będzie taka drętwa – ale ogólnie spektakl był nadspodziewanie zabawny).
Pokój z widokiem 