Sobota

W dzień „Poczet królowych polskich”.
Wieczorem współczesne pasticcio według Szekspira z muzyką Vivaldiego, Haendla i Rameau – „Zaczarowanej wyspy” – w radiowej transmisji z Metropolitan Opera w Nowym Jorku.
Przy książce się zastanawiam, na ile wiernie Szczygielski oddał przedwojenne wileńskie realia. Autor nie przesadził z tym bogactwem pedalskiego życia?
O wieczorze operowym nie wiem co myśleć.
Bawi rozpoznawanie znanych (i lubianych) muzycznych kawałków, ale momentami – na przykład „Cessate, omai cessate” Vivaldiego śpiewane przez Davida Danielsa po angielsku – wszystko brzmi dość dziwnie. Pewnie – sadząc z reakcji publiczności (i po obejrzeniu zdjęć dostępnych w sieci) – sporo tracę na nieznajomości tekstu libretta i braku wizji.